تومور شوانوما

منظور از تومور شوانوما، توموری است که در سیستم عصبی محیطی یا ریشه‌های عصبی ایجاد می شود. معمولا این تومور خوش خیم بوده و رشد کندی دارد. شایع ترین نوع این بیماری، شوانوم دهلیزی است که در عصب گوش داخلی ایجاد می شود.

تومور شوانوما چیست

شوانوما نوعی تومور است که از سلول های شوان در ریشه های عصبی یا سیستم عصبی محیطی ایجاد می شود. معمولا این عارضه همیشه خوش خیم یا غیر سرطانی بوده؛ اما در برخی مواقع نادر می تواند بدخیم و سرطانی باشد.

همچنین لازم به ذکر است که این تومور رشد کندی دارد. سلول های شوان به دور اعصاب محیطی می پیچند و از آنها محافظت می کند. سیستم عصبی محیطی، اعصابی دارد که از مغز و نخاع حرکت می کند تا سیگنال ها را در بدن منتقل کند.

 آیا تومور شوانوما، تومور مغزی است؟

شوانوما می تواند نوعی تومور مغزی باشد؛ اما همیشه اینطور نیست. امکان ایجاد این تومور در مغز یا سر وجود دارد؛ اما می تواند در قسمت های دیگر بدن نیز مشاهده شود.

چرا که شوانوما از سلول هایی در سیستم عصبی محیطی که از اعصاب در سراسر بدن و مغز تشکیل شده است، ایجاد می شود.

مطالب مرتبط: نوروم آکوستیک؛ تومور مغزی پشت گوش

علائم تومور شوانوما

چه افرادی تحت تاثیر این بیماری قرار می گیرند؟

این بیماری بیشتر افراد بین 50 تا 60 سال را درگیر می کند، تنها در مواقع نادر کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد. شوانوما به صورت اتفاقی در افراد کاملا سالم رخ می دهد. 

بعضی مواقع این بیماری به دنبال یک بیماری ژنتیکی مانند نوروفیبروماتوز 2 (NF2) ایجاد می شود. افرادی که به دلیل شرایط ژنتیکی دچار این بیماری می شوند معمولا بیش از یک تومور شوانوما دارند.

چه علائمی دارد؟

این تومور رشد کندی دارد و ممکن است سال ها این تومور را بدون هیچ علائمی داشته باشید. از آنجایی که امکان ایجاد این تومور در قسمت های مختلفی از بدن وجود دارد، ممکن است هر بیمار علائم متفاوتی داشته باشد.

برخی علائم شدید و برخی دیگر به صورت خفیف علائم دارند. علائم تومور شوانوما می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • توده ای قابل مشاهده و حساس به لمس
  • ضعف عضلانی
  • بی حسی
  • احساس سوزن سوزن شدن
  • احساس درد، سوزش و تیر کشیدن
  • تحت تاثیر قرار گرفتن شنوایی و تعادل یا وزوز گوش به دنبال شوانوما دهلیزی
  • تحت تاثیر قرار دادن حرکت چشم، حس چشایی و بلع بر صورت درگیر شدن عصب صورت
  • احساس علائمی شبیه به فتق دیسک و انتشار درد به پایین ساق پا به دنبال شوانومای عصب سیاتیک

علت ایجاد تومور شوانوما

علت ایجاد این عارضه در اغلب مواقع مشخص نیست. بیش از 90 درصد به صورت تصادفی رخ می دهد. همانطور که گفتیم گاهی برخی از عوامل ژنتیکی مانند کمپلکس کارنی می تواند باعث ایجاد این عارضه شود.

علت تومور شوانوما

چگونه تشخیص داده می شود؟

ممکن است بیمار چندین سال قبل از تشخیص تومور شوانوما این بیماری را داشته باشد؛ زیرا همانطور که گفتیم تومور روند رشد کندی دارد و در اغلب مواقع هیچ علائمی ایجاد نمی شود.

بسیاری از مواقع بیمار به دلایل پزشکی دیگر عکسبرداری انجام داده، متوجه این بیماری شده است. از تست های تصویربرداری که به تشخیص این تومور کمک می کند، می توان به چنین مواردی اشاره کرد:

  • ام آر آی
  • سی تی اسکن
  • سونوگرافی

گاهی پزشک پس از اینکه متوجه تومور در بدن شد، در صورت نیاز بیوپسی را انجام می دهد تا تشخیص دهد که آیا تومور شوانوماست یا خیر.

چه روش های درمانی وجود دارد؟

درمانی که برای این بیماری در نظر گرفته می شود، بسته به اینکه در کجای بدن قرار گرفته و به چه سرعتی در حال رشد است تفاوت دارد.

برخی از گزینه های درمانی به شرح زیر است:

تحت نظر قرار گرفتن بیمار

اگر تومور خوش خیم باشد، رشد آهسته ای داشته و علائم ندارد یا علائم خفیفی را ایجاد می کند. در این مواقع پزشک به جای درمان، تنها شرایط بیمار را تحت نظر خواهد داشت. در صورتی که تومور بزرگ باشد و باعث ایجاد علائم شود، درمانی برای آن در نظر می گیرند.

جراحی

اگر تومور با سرعت زیادی رشد کند یا همراه با مشکلات دیگری باشد، ممکن است پزشک توصیه به انجام عمل جراحی کند. با وجود اینکه به هدف برداشتن کل تومور جراحی را انجام می دهد؛ اما ممکن است تنها بتوان بخشی از آن را برداشت.

لازم به ذکر است که جراحی شوانوم دهلیزی در اغلب مواقع منجر به کاهش شنوایی می شود.

پرتو درمانی

در این روش درمانی از پرتوهای متمرکز برای از بین بردن تومورها استفاده می کنند. اگر تومور در نزدیک رگ های خونی یا اعصاب مهم قرار گرفته باشد ممکن است پزشک این روش را به جای عمل جراحی به شما توصیه کند تا از هر گونه عوارض احتمالی جلوگیری شود.

تومور شوانوما بدخیم یا سرطانی ممکن است با داروهای شیمی درمانی و ایمونوتراپی قابل درمان باشد.

درمان تومور شوانوما

آیا قابل پیشگیری است؟

متاسفانه این بیماری قابل پیشگیری نیست. در اغلب مواقع به طور اتفاقی و بدون هیچ دلیل مشخصی رخ می دهد. تنها حدود 10 درصد مواقع به دلیل شرایط ژنتیکی ایجاد می شود، به همین دلیل نمی توان راهکاری برای پیشگیری در نظر گرفت.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *