دکتر فاطمه طاهریان / بیماری های مغز و اعصاب / منظور از بیماری میوپاتی چیست
مدت زمان مطالعه ۶ دقیقه

منظور از بیماری میوپاتی چیست

میوپاتی یک اصطلاح کلی است، در واقع به بیماری‌ هایی اشاره دارد که بر ماهیچه‌ های متصل به استخوان‌ ها (عضلات اسکلتی) یا عضلات کنترل کننده حرکات ارادی بدن تاثیر می‌ گذارد.

برخی از میوپاتی‌ ها ژنتیکی هستند و می‌ توانند از والدین به فرزندان منتقل شوند. برخی دیگر ممکن است به دلیل بیماری خود ایمنی، اختلالات متابولیک یا علل دیگر ایجاد شده باشند.

افرادی که به میوپاتی مبتلا هستند، در انجام فعالیت های روزمره خود مانند حمام کردن، شانه کردن موها یا برخاستن از روی صندلی دچار مشکل می شوند.در واقع این بیماری به صورتی است که به فیبرهای عضلانی حمله کرده و عضلات شما را ضعیف می‌ کند. تشخیص این بیماری توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب در سعادت آباد انجام می شود.

میوپاتی
بیماری میوپاتی

آشنایی با انواع مختلف میوپاتی

میوپاتی را می‌ توان بر اساس علت آن دسته بندی کرد، به طور کلی میوپاتی به دو دسته تقسیم می‌ شود: 

  • ارثی؛
  • اکتسابی.

میوپاتی های ارثی

میوپاتی های ارثی به این صورت است که فرد با چنین مشکلی متولد می شود. در اغلب مواقع چنین مشکلی به دلیل جهش ژنی از والدین ایجاد می‌ شود. میوپاتی ارثی عبارتند از:

میوپاتی های مادرزادی

علائم این بیماری معمولا از بدو تولد یا در اوایل کودکی ایجاد می‌ شود؛ اما ممکن است تا سنین نوجوانی یا در بزرگسالی نیز ظاهر نشود.

میوپاتی‌ های مادرزادی در مقایسه با سایر میوپاتی های ارثی متفاوت هستند؛ زیرا، ضعف همه عضلات را تحت تاثیر قرار می‌ دهد و پیشرونده نیست.

میتوکندریایی

میوپاتی میتوکندری ناشی از نقص در میتوکندری است؛ میتوکندری بخش تولید کننده انرژی سلول ها است. این بیماری دارای ضعف عضلانی است؛ اما، علائم دیگری نیز دارد. 

اختلالات میتوکندری معمولا بر سایر اندام ها مانند قلب، مغز و دستگاه گوارش تاثیر می‌ گذارد. بیماری های این گروه می‌تواند ناشی از جهش های ژنی با سابقه خانوادگی یا بدون سابقه باشد.

متابولیک

نقص در ژن هایی که برای عملکرد و حرکت طبیعی ماهیچه ها فعالیت می کنند، باعث ایجاد چنین مشکلی می‌ شود.

دیستروفی عضلانی

این بیماری با تخریب بافت عضلانی به دلیل پروتئین های ساختاری غیر طبیعی یا ناکافی ایجاد می‌ شود. همه دست یا پاهای شما را درگیر می‌ کند و برخی از عضلات چشم یا صورت را نیز درگیر می‌ کند.

علائم میوپاتی
علائم میوپاتی

اکتسابی

میوپاتی اکتسابی می‌ تواند پس از مدتی ایجاد شود و ممکن است به دلیل سایر اختلالات پزشکی، عفونت ها، قرار گرفتن در معرض برخی از داروها، عدم تعادل الکترولیت ها و… باشد و عبارتند از:

خود ایمنی و التهابی

بیماری هایی هستند که در آن بدن به خود حمله می‌کند و باعث ایجاد مشکلاتی در عملکرد عضلات می‌ شود.

سمی

زمانی رخ می‌ دهد که نوعی سم یا دارو با ساختار یا عملکرد ماهیچه تداخل ایجاد کند.

غدد درون ریز

زمانی رخ می‌ دهد که هورمون ها در عملکرد ماهیچه ها اختلال ایجاد می‌ کند.

تیروئید

کم کاری تیروئید شایع تر است؛ اما، پرکاری تیروئید نیز می‌ تواند مشکل ساز شود.

پاراتیروئید

پرکاری پاراتیروئید که منجر به افزایش سطح کلسیم می‌ شود.

آدرنال

بیماری آدیسون و سندرم کوشینگ

عفونی

این عارضه در نتیجه عفونت هایی رخ می‌ دهد که بر عملکرد عضلات تاثیر می‌ گذارد:

  • عفونت های ویروسی مانند HIV، آنفولانزا و اپشتین بار
  • پیومیوزیت باکتریایی
  • بیماری لایم
  • عفونت های انگلی مانند تریشینوز
  • عفونت های قارچی مانند کاندیدا
  • عدم تعادل الکترولیت

سطح بالا یا پایین الکترولیت های زیر می‌ تواند در عملکرد عضلات اختلال ایجاد کند:

  • پتاسیم: هیپوکالمی‌ (کم)، هایپرکالمی‌ (بالا)
  • منیزیم: هایپر منیزیمی‌ (بالا)
علائم میوپاتی
علائم میوپاتی

بیمار میوپاتی چه علائمی‌ دارد؟

بسیاری از انواع آن علائم مشترکی دارند که این موارد احتمالی به شرح زیر است:

  • ضعف عضلانی، معمولا در قسمت بالای بازوها، شانه ها و ران ها شایع تر است.
  • گرفتگی عضلات، سفتی و اسپاسم وجود دارد.
  • احساس خستگی
  • کمبود انرژی

چه افرادی مبتلا به میوپاتی می‌ شوند؟

هر فردی ممکن است به این بیماری مبتلا شود؛ اما، عواملی که می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد به شرح زیر است:

  • داشتن سابقه خانوادگی، معمولا ارث بردن یک ژن غیرطبیعی که باعث بیماری عضلانی شود، احتمال این بیماری را افزایش می‌ دهد.
  • جنسیت مرد، برخی از میوپاتی ها بر کروموزوم X وجود دارند، در واقع آقایان بیشتر از خانم ها دچار این بیماری می‌ شوند. سایر مواردی که روی کروموزوم های دیگر ایجاد می‌ شوند، همه جسنیت ها را به طور یکسان تحت تاثیر قرار می‌ دهد.
  • داشتن یک اختلال خود ایمنی، متابولیک یا غدد درون ریز
  • قرار گرفتن در معرض برخی از داروها یا سموم

این بیماری چگونه تشخیص داده می‌ شود؟

زمانی که به پزشک مراجعه می‌ کنید، در خصوص سابقه پزشکی و خانوادگی، سابقه داروهای تجویزی و علائم شما سوال می‌ کند.

در مرحله بعدی نیز معاینه فیزیکی انجام می‌ شود که شامل معاینه پوست، واکنش ها، قدرت عضلانی، تعادل و… است.

آزمایش هایی که ممکن است برای تشخیص بیماری در نظر گرفته شود به شرح زیر است:

درمان میوپاتی
درمان میوپاتی

درمان چگونه است

بیشتر درمان هایی که برای این بیماری در نظر گرفته می‌ شود شامل کاردرمانی و ورزش است. سایر درمان های خاص تر، بر اساس نوع میوپاتی در نظر گرفته می‌ شود.

به طور کلی اکثر میوپاتی های اکتسابی را می‌ توان به خوبی کنترل و درمان کرد تا ضعف و علائم به حداقل برسد.

برخی از میوپاتی های ارثی، درمان های خاصی دارند که می‌ تواند مانع پیشرفت بیماری شود.

در حال حاضر بیشتر میوپاتی های ارثی درمان خاصی ندارند؛ اما افراد می‌ توانند فیزیوتراپی و انواع خاصی از ورزش ها را انجام دهند.

التهابی و مرتبط با خود ایمنی

هدف از درمان کاهش التهاب و پاسخ خود ایمنی در بدن شما است و اغلب با چنین مواردی درمان می‌ شوند:

  • داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند متوترکسات، سیکلوسپورین
  • کورتیکو استروئیدها مانند پردنیزولون یا متیل پردنیزولون

ارثی و ژنتیکی

اکثر این نوع از میوپاتی ها درمان خاصی ندارند. معمولا راهکارهای برای کنترل علائم افراد در نظر گرفته می‌ شود. دیستروفی عضلانی دوشن و بیماری پمپ اختلالاتی هستند که با مصرف داروهای خاصی درمان می‌شوند.

سایر میوپاتی های اکتسابی

برخی از میوپاتی های اکتسابی از جمله میوپاتی های غدد درون ریز، سمی‌ و عفونی را با درمان بیماری زمینه ای می‌توان مدیریت کرد.

علائم عضلانی ناشی از باکتری ها، ویروس ها یا سایر ارگانیسم های عفونی با درمان عفونت با آنتی بیوتیک بهبود می‌ یابد.

دکتر فاطمه طاهریان

برچسب ها:
مقالات مرتبط
پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *